many panoramas

q u o t e

Saturday, March 28, 2015

belive it ? u may faint. disbelieve it ? u may not get another chance

Wednesday, March 25, 2015

undependable on-line shops ... reproduced

checknshop.com-a fraud online store
I came across an online store called checknshop.com selling a variety of things. I ordered a saree which specified Bhagalpuri Silk as fabric. It turned out to be a cheap junk piece of synthetic material with pathetic printing. The site specifies return policy. Contacted them umpteen times through mails and whatsapp but no response. Instead of responding, they have blocked me on whatsapp and facebook and hang up phone as soon as I introduce myself.
I would like to caution everyone against shopping on this website. Unfortunately In India, pursuing such case with consumer forums is not worth time and effort. That is why such frauds have free run.

Sunday, March 22, 2015

mumbai mirror article on Kasab

Dum lagaa ke…

0
A
A
(L) Mohammad Ajmal Kasab; (R) Ujjwal Nikam was Special Public Prosecutor in the Kasab trial
According to Ujjwal Nikam revenge is a dish best served on slow simmer.

THE Pakistani countryside signposted in Urdu is strangely comforting and elusive like the landscape in a dream.

Brilliantly embellished trucks, glowing in their neon splendour, look like balls of fire hurtling towards you on the dark highway as directions to towns named Faislabad, Abbottabad, Sahiwal whip past. Last month, while driving back to Lahore from a trip to Harappa, one such name caught my eye: Depalpur. It was a mofussil town of no distinction except that it was the hometown of Mohammad Ajmal Kasab.

Hours after he was caught on Marine Drive on November 26, 2008, Kasab was interrogated by an ACP of the Mumbai police. The videotape of that interrogation was accessed exclusively by this newspaper ('They said, 'Kill Till You Die'...Par Hum Bhi Insaan Hain Yaar', March 14, 2009) and reveals a young man who is dazed and coming to terms with the carnage he had participated in hours earlier.

At one point during the interrogation he starts to weep and says that their handler, a man he called Chacha (later identified as Zaki-ur-Rehman Lakhvi), gave them a succinct brief before they set out for Mumbai: "Woh bola maarte raho, maarte raho. Jab tak zinda ho maarte raho (weeping)... Par hum bhi insaan hain yaar." (He said kill, kill until your last breath..But we are also human beings yaar).

The man in the video chronicling his meager history of acute deprivation is a far cry from the cocky assassin stalking CST platforms, waving around his AK-47 as captured in Mumbai Mirror photo editor Sebastian de Souza's iconic picture.

In the days following his arrest, Kasab was to slip even further into the abyss.

Sometime in early 2011, I was invited by the prison-in-charge at Arthur Road jail where Kasab was kept in solitary confinement in a cell especially constructed and secured at great cost, as chief guest at a cultural function put together by some of the undertrial prisoners.

As I waited in his office for the prison boss to turn up - he was held up elsewhere - I was riveted by the large TV screen in the room that relayed live images of Kasab in his cell. The gaolers kept an eye 24/7 on their most celebrated inmate. What I saw on that screen for well over half-an-hour left me profoundly unsettled.

In a tiny cage-like cell, Kasab, shorn of all his baby fat, dressed in a white kurta pyjama, circled repetitively making unintelligible animal noises. From time to time he would squat then get up to prowl again and bang his head against the bars of his cell, all the while making those unforgettable catatonic sounds. This was unquestionably a man on the brink of - if he had not already done so - losing his mind.

In a piece he wrote for The New Yorker (Hellhole, March 30, 2009) on solitary confinement, Atul Gawande quotes a psychiatric study done on prisoners in long-term solitary confinement and says a third of them develop acute psychosis and show signs of cognitive dysfunction often leading to mental breakdown.

Could there be a greater form of torture? This slow and relentless unraveling of the mind?

Evidently, it was not enough for public prosecutor Ujjwal Nikam. At a conference on counter-terrorism in Jaipur this week, he let it be known how he lied to manipulate public opinion so as to hasten Kasab's execution. Worried that public discourse on Kasab was being tinged by humanity, he "concocted" a story that the unremorseful assassin was demanding a feast fit for kings in prison, and that he only wanted to be served biryani. That story of the biryani with all its implicit connections to a Muslim identity, caught the public imagination and was followed by a great outcry about the public money being spent on Kasab's upkeep.

Why couldn't they just hang the bastard?

Fact is that the bulk of the monies spent on Kasab was a onetime expenditure to build that especially-secured cell and on his security. India did all that because we needed Kasab alive to provide to the world evidence of Pakistan's involvement in 26/11. Without him, we would not have known the modus operandi, the training camps, the involvement of the Lashkar-e-Taiyyaba and about the mastermind Zaki-ur-Rehman Lakhvi, who is now in a Pakistani prison. The public's money was spent on this and not on feeding him long-grained dum biryani.

Nikam's revelations, aside from the private amusements afforded by a blustering pompous man, shine a light on the nature of our public discourse. How easily swayed it is by the irrelevant, and how clever men like Nikam can manipulate it. It also shows us up for who we are as a society - for all our pieties, so quick to draw blood.

As for Kasab, condemned, his actions condemnable, he remained a pawn in the hands of silver-tongued men right until the end when he was hanged to death in November 2012. He was 25. His last meal was a tomato. The prison authorities had got him a basketful but he picked only one. It cost the public exchequer Rs 33.

Wednesday, March 18, 2015

നമ്മൾ സഹിക്കുന്ന വികൃതികൾ ...13


ഇത്ര റെഗുലർ ആയിട്ട് കേൾക്കുന്ന വേറൊരു വാർത്ത ഉണ്ടോ എന്ന് സംശയമാണ് . വാരഫലം ഒഴിച്ച് .

ലൈൻ നന്നാക്കി കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ ഷോക്ക് ഏറ്റു മരിച്ചു . ഇന്നലെയും കൂടി വായിച്ചു . ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ . നമുക്കിങ്ങനെ കുരുതി കൊടുക്കാൻ daily wager  ആയിട്ടും അല്ലാതെയും ചെറുപ്പക്കാരെ കിട്ടുന്നത് കൊണ്ട് പ്രശ്നമില്ല  . എന്നാലും ...

multi point feeding , inverter supply  ഇതൊക്കെയാണ് പ്രശ്നമത്രേ . സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല . പണ്ടു പഠിച്ച electronics engg ഇൽ ഒന്നും ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രതിഭാസം  കേട്ടിട്ടില്ല . ഓഫ്‌ ആക്കിയാലും എർത്ത് ചെയ്താലും കേറി വന്നു ആളെ കൊല്ലുന്ന electricity .  ശാസ്ത്രം പുരോഗമിക്കുന്നതായിരിക്കും  . എന്നാലും..

  ഒരു junction ഇലേക്ക് വരുന്ന എല്ലാ ലൈനും  ഓരോ എർതിങ്ങ് റോഡു കൊണ്ട് എർത്തു ചെയ്താലും ലൈൻമാൻ ചാകുമെന്നൊ ? ശാസ്ത്രം ഒരു അദ്ഭുതം
  തന്നെ . പ്രത്യേകിച്ചും high tension transmission engineering . എന്നാലും ..

ഈ junction post സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ  തന്നെ രണ്ടു എർതിങ്ങ് റോഡും ആവശ്യത്തിനു shorting switches ഉം വച്ചാലോ ? ഒരെണ്ണം ആയാലും മതി . ഇടത്തുനിന്നും വലത്തുനിന്നും താഴെ നിന്നും പുറകിൽ നിന്നും വരുന്ന ലൈൻ എല്ലാം എർത്തു ചെയ്യാനുള്ള സൗകര്യം . അത്രയേ വേണ്ടൂ .

( നിങ്ങൾ പറയാൻ പോകുന്നത് എനിക്ക് മനസ്സിലായി . ഇപ്പോൾ തന്നെ വേണ്ടത്ര നിയമങ്ങൾ ഉണ്ടല്ലോ . ഒരു എർതിങ്ങ് റോഡ്‌ ചുമന്നു കൊണ്ട് പോയി പോസ്റ്റിൽ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടെ ..  എന്തെളുപ്പം ? )

പക്ഷെ viability  നോക്കണമല്ലോ . നാലോ അഞ്ചോ പാവപ്പെട്ട ചെറുപ്പക്കാർ മാസം തോറും കരിഞ്ഞു തൂങ്ങുന്നതിന്റെ  'വില' യുമായി comparable ആണെങ്കിലല്ലേ  investment ചെയ്യാനാകൂ . പിന്നെ ഈ മരിക്കുന്നവർ ആരും എന്റെയോ നിങ്ങളുടെയോ മന്ത്രിയുടെയോ IAS  ആപ്പീസരുടെയോ executive engineer ടെയോ   പത്ര മുതലാളിയുടെയോ സ്വന്തം ലേഖകന്റെയോ മരുമകൻ ആകാനുള്ള probability , well , negligible . പിന്നെന്തിനാ ഈ വേവലാതി ?

Saturday, March 14, 2015

ചുമ്മാ വെറും ചുമ്മാ

തല്ലല്ലേ   കൊള്ള്
കൊല്ലല്ലേ  തള്ള്
തല്ലി  കൊല്ലല്ലേ 
തള്ളി കളഞ്ഞോളൂ

കൊള്ളല്ലേ തല്ല്‌
തള്ളല്ലേ  ചൊല്ല് 
ചൊല്ലല്ലേ കള്ളം
വെള്ളം ചേർക്കാതെ

കള്ളല്ലേ  ഉള്ളിൽ
തുള്ളല്ലേ   തുള്ളി
തൂവല്ലേ തുള്ളി
 മുറ്റത്തൊരു നാളും

മുള്ളല്ലേ ചുറ്റും
കൊള്ളില്ലേ തൊട്ടാൽ 
ഫുള്ളില്ലേ ഉള്ളിൽ
മുള്ളാമോ മുറ്റത്തെന്നാലും

എന്മകജെ


എന്റെ മകളെ എന്ന് അർത്ഥമുണ്ടോ എന്നറിയില്ല .
കാസര്ഗോടിലെ ഒരു പഞ്ചായത്താണ് .

കാസര്ഗോടിൽ നിന്ന് ബസ്സിനാണ്‌ പോയത് . നീർ  ദോശ  കഴിച്ചു പുറപ്പെട്ടു . ഉഴുന്ന് ചേർക്കാത്ത ദോശ ആണ് നീർ ദോശ .  കർണാടകയിലെ പുതൂരിലേക്ക് പോകുന്ന ബസ്സിൽ പെർലെ ചെക്ക്‌പോസ്റ്റിൽ ഇറങ്ങി .

ബൈദടുക്ക  (ബന്ദടുക്ക വേറെ സ്ഥലമാണ് ) വഴിയാണ് പോകുന്നത്. ചെറിയ സ്ഥലമാണ്. ത്രിപ്പുനിത്തുറയിലെ ckkm pharmacy യുടെ ബ്രാഞ്ച് കണ്ടു . ഇത്ര റീച്ചോ എന്ന് അദ്ഭുദപ്പെട്ടു.

പെർലെ  ചെക്ക്‌പോസ്റ്റിൽ നിന്ന് വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞു സ്വർഗ്ഗ റോഡിലൂടെ അഞ്ചു കിലോമീറ്റർ പോയാൽ എന്മകജെ പഞ്ചായത്ത് കവലയിൽ  എത്താം . ഒരു mbbs ഡോക്ടറും നാലോ അഞ്ചോ കടകളും ഒരു സ്കൂളും ഉണ്ടിവിടെ .

അടുത്തു തന്നെയാണ് സ്കൂൾ . bhat's school .  എട്ടാം ക്ലാസ്സുവരെ ഉണ്ട് . 200 കുട്ടികൾ .  ഒരു പച്ചക്കറി തോട്ടമൊക്കെ പിള്ളേര് നടത്തുന്നുണ്ട് .

എന്മകജെയിലെക്കുള്ള യാത്ര രസമാണ് . ചെറിയ മൊട്ടക്കുന്നുകൾ . ചെരിവുകളിൽ കുറ്റിക്കാടുകൾ . പാണൽ , ചെത്തി , പുല്ലാന്തി ഒക്കെ കാണാം . മലയിടുക്കുകളിൽ കമുകും തെങ്ങും ഉശിരോടെ വളരുന്നു . ധാരാളം വെള്ളം കിട്ടുന്നുണ്ടെന്ന് വ്യക്തം. പത്തു കുലകളുമായി നില്ക്കുന്ന മിടുക്കൻ തെങ്ങുകളുടെ മുകളിൽ നിന്ന്  ഉള്ള കാഴ്ച രസമാണ് . അങ്ങനെ ഒരു തെങ്ങിന്റെ മണ്ടയിലേക്കു നേരെ മുകളിൽ നിന്ന് നോക്കാൻ കിട്ടാറില്ലല്ലോ .

സ്കൂളിലെ ഭട്ട് സാറിനോട് സംസാരിച്ചു . മലയാളം തന്നെ. എന്നാലും എന്റെ മലയാളം മനസ്സിലാകുന്ന ഒരു തിരുവിതാന്കൂരുകാരൻ സാറിനെ കൂട്ടിനു വിളിച്ചു .

ചുരുക്കി പറയാം .

കശുവണ്ടി തോട്ടങ്ങൾ മൂന്ന് വര്ഷം മുൻപ് വെട്ടി മാറ്റി .  മലയിലൊക്കെ റബ്ബര് വച്ചു .  വഴിയിൽ കണ്ടില്ലേ . ഇപ്പോൾ plantation corporation kerala യുടെ വക കശുമാവ് തോട്ടങ്ങളൊന്നും ഇവിടെ ഇല്ല .

അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ വികലാന്ഗർ ആയ കുഞ്ഞുങ്ങളൊന്നും ജനിക്കുന്നില്ല . പക്ഷെ കഴിഞ്ഞ കാലം  endosulfan ദശകം എന്നോ മറ്റോ വിളിക്കാം ഓർമയിൽ തന്നെ വിയർക്കുന്നു. വിറച്ചു പോകുന്നു .

ഭട്ടിന്റെ സ്കൂളിലെ 200 കുട്ടികളിൽ 20 പേരോളം മന്ദ ബുധികളാണ് . അങ്ങനെ ജനിച്ചവർ . ഇത് സ്കൂളിലൊക്കെ വരാൻ പറ്റുന്നവരുടെ കഥ .

ഈ കുട്ടികളോട് സംസാരിക്കണം എന്ന് ആദ്യം കരുതി . പിന്നെ വേണ്ടെന്നു വച്ചു . ഇതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ പീഡനം . അന്വേഷനാല്മക മനുഷ്യ സ്നേഹികളുടെ വക . സ്വാന്തനാല്മക ചോദ്യം ചെയ്യൽ .

നടക്കാനോ നിൽക്കാനോ വയ്യാത്തവർ അനവധി .  പെദ്രെ , കന്നടിക്കാനം , വാനിനഗർ , മുളക്കാല് ഗ്രാമങ്ങളിലൊക്കെ ഇവരെ കാണാം. യുവാക്കളാണ് വയസ്സുകൊണ്ട്‌ .

sree bhat re യുടെ വീട് അടുത്താണ് . പോയി കണ്ടാൽ കാര്യങ്ങൾ വിശദമായി മനസ്സിലാക്കാം . സ്ഥലത്തെ ഒരേ ഒരു ഡോക്ടറും dr mohan kumar   ഭട്ട് റെയും ചേര്ന്നാണ് എന്ടോസല്ഫാൻ ഭൂതത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതും ലോകത്തിനു കാട്ടി കൊടുത്തതും .

ഡോകോരുടെ ക്ലിനിക്‌ കവലയിൽ തന്നെ ഉണ്ട് . പക്ഷെ ഇന്നതു അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു . അത് മുതലാക്കി ഞാൻ തിരിച്ചു പോന്നു . ഒരു പക്ഷെ ഇത്രയൊക്കെ ആയിരിക്കും എന്റെ നിയോഗം .

ചെക്ക്‌പോസ്റ്റിൽ ഒരു ചോട്ടാനിക്കരകാരൻ ഉദ്യോഗസ്ഥനെ പരിചയപ്പെട്ടു . വര്ഷങ്ങളായി പെർലെയിലും ഇനിയും ഉള്ളിലേക്കുള്ള ചെക്പോസ്ടുകളിലും ജോലി ചെയ്യുന്നു . എന്ടോസല്ഫാൻ കലര്ന്ന വെള്ളമൊക്കെ ധാരാളം കുടിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു . വ്യക്തമായി  എന്ടോസല്ഫാൻ രുചിയും മണവും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന വെള്ളം.  വേറെന്തു മാര്ഗം . വെള്ളം  കുടിക്കാതെ ജീവിക്കാനാവില്ലല്ലോ .

എന്ടോസല്ഫാൻ കാലത്തെ ഒരു ഏകദേശ ചിത്രം ഇങ്ങേരിൽ നിന്ന് കിട്ടി . മിക്കവാറും നേരിൽ കണ്ടത് അനുഭവിച്ചത്.

വളരെ ചുരുക്കി പറയാം .

കശുമാങ്ങ ഈച്ചകളെ തുരത്താനാണ് എൻഡോസൾഫാൻ തുടങ്ങിയത് . വളരെ ഫലപ്രദം.

കശുമാവ് തോട്ടങ്ങൾ ഏക്കറ് കണക്കിന്. എട്ടോ പത്തോ മല മുഴുവൻ. ബോംബയിലെ ഒരു പാര്ട്ടിയെ ഏല്പിച്ചു കൊടുത്തു മൊത്തമായി മരുന്ന് തളിക്കാൻ ഈ തോട്ടങ്ങളിൽ .

അവർ  ഒരു ഹെലികൊപ്റ്റെർ അടക്കം പറന്നു വന്നു . രണ്ടു കൂറ്റൻ വീപ്പകളിൽ എന്ടോസല്ഫാൻ നിറച്ചു വശങ്ങളിൽ കെട്ടി വച്ചു പറന്നു തളിച്ചു . ഒന്നോ രണ്ടോ ആഴ്ചകൊണ്ട് പണി തീർത്തു മടങ്ങി .

വീണ്ടും വന്നു . വർഷത്തിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ  പ്രാവശ്യം . വര്ഷങ്ങളോളം .  11  kv  ലൈനിനും മുകളിലൂടെ  ഒരു പ്രദേശം മുഴുവൻ എന്ടോസല്ഫാൻ മഞ്ഞിൽ കുളിപ്പിച്ചു  രസിച്ച വർഷങ്ങൾ .

ആദ്യകാലത്തൊക്കെ നോട്ടീസ് അടിച്ചു  വിതരണം ചെയ്തിരുന്നു . കിണറു മൂടണം പുറത്തിറങ്ങരുത് എന്നൊക്കെ . പിന്നെ അതൊക്കെ നിർത്തി.

ആദ്യ കാലത്ത് ആവശ്യത്തിനു വെള്ളം ചേർത്ത് നേർപ്പിച്ചാണ് അടിച്ചിരുന്നതത്രേ . പിന്നെപ്പിന്നെ അതിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ലെന്നു മനസ്സിലായി . അടിച്ചു തീർക്കുന്ന എന്ടോസല്ഫാന്റെ അളവ് നോക്കിയിട്ടാണ് പ്രതിഫലം നിശ്ചയിച്ചിരുന്നത് . ചേർക്കേണ്ട വെള്ളത്തിന്റെ കണക്കു എവിടെയും വന്നിരുന്നില്ല .

പ്രദേശത്തിന്റെ പ്രത്യേകത അറിയാമല്ലോ . മലമുകളിൽ കശുമാവ് തോട്ടങ്ങൾ . മുകളിലൂടെ high tension line . അടിഭാഗത്ത്‌ ചെറിയ പുഴയുടെ , തോടെന്നു പറയുന്നതായിരിക്കും നല്ലത്, തീരങ്ങളിൽ മനുഷ്യ ജീവികൾ . മരിച്ചാലും  ജീവിച്ചാലും തളര്ന്നാലും നിരങ്ങിയാലും എവിടെയും ഒരു പോറലും എല്പ്പിക്കാൻ കഴിവില്ലാത്തവർ .

സാധാരണഗതിയിൽ ആ തോടിന്റെ തീരങ്ങളിൽ ജീവിച്ചോ അല്ലാതെയോ മരിക്കെണ്ടവർ. ഒരു കഥയിലും വന്നു പെടാൻ  സാധ്യത ഇല്ലാത്തവർ . ഒക്കെ തെറ്റിച്ചത് ആ ഡോക്ടറും ഭട്രെയും ആണത്രേ.

ഞാൻ വൈകുന്നേരത്തോടെ തിരിച്ചു കാസർഗോഡ്‌ എത്തി കുളിച്ചു ഒരു കൽത്തപ്പം കഴിച്ചു കിടന്നുറങ്ങി . കൽത്തപ്പം കള്ളപ്പം പോലെ ഒരു അപ്പം . അല്പം കൂടി hard  ആണ് .

ഉറങ്ങുമ്പോഴാണ് മനുഷ്യര് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത് എന്ന് തോന്നുന്നു . ഞാൻ ഏതായാലും സ്വപ്നത്തിലും അല്ലാതെയും കുറെ ചോദ്യങ്ങൾ സ്വയം ചോദിച്ചു . അതാണ്‌ ചുവടെ സന്ഗ്രഹിക്കുന്നത്.

 have a good day   bye

-- endosulfan തളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ തോടു മനുഷ്യരെ കാണാതിരുന്നത് യാദ്രിശ്ചികമാണോ ? അതോ അങ്ങനെ ഒരു റിസ്ക്‌ എടുക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ലെന്ന് കരുതിയത്‌ കൊണ്ടാണോ ?

-- സുരക്ഷ ക്രമീകരണങ്ങൾ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ ഉറപ്പു വരുതെണ്ടാതായിരുന്നില്ലേ ? ഈ പിഴവിന് ആരെങ്കിലും ശിക്ഷിക്കപ്പെടെണ്ടതല്ലേ ? ഒരു കൂട്ടം മനുഷ്യരുടെ ഒരു generation  നശിപ്പിച്ചതിന് ആരെങ്കിലുമൊക്കെ ഉത്തരവാദികൾ ആകണ്ടേ ?

-- ഇപ്പോഴെങ്കിലും ഒരു dedicated hospital  പോലെന്തെങ്കിലും തുടങ്ങി നാട്ടുകാരെ സഹായിക്കാൻ എന്ത് കൊണ്ടാണ് സര്ക്കാര് തയ്യാറാകാത്തത് ? അതിനു പകരം എന്ത് നക്കപ്പീച്ച സഹായത്തിനും കാസര്ഗോടെക്ക്  വിളിപ്പിച്ചു പീടിപ്പിക്കുന്നതെന്തിനാണ് ?

-- എന്ടോസല്ഫാൻ സ്റ്റോക്ക്‌ നശിപ്പിക്കാൻ കാട്ടുന്ന ഈ വ്യഗ്രത പ്രഹസനമാണോ ? അമിതമായ  ഉപയോഗം ആണ് ശരിയായ കാരണം എന്ന് തുറന്നു  പറയാനുള്ള ധൈര്യം ഇല്ലാത്തതാണോ ?

-- എന്മകജെ എന്നാൽ എന്റെ മകളെ എന്റെ മക്കളെ എന്ന രോദനത്തിന്റെ ചുരുക്കെഴുത്താണോ ?

shared